Oasis Rooms & Studios - Η ιστορία της Σύρου

universal-preloader
A- A A+

contrast-1127231849

FacebookTwitterGoogle BookmarksLinkedinRSS Feed

Η ιστορία της Σύρου

Η Σύρος βρίσκεται στο κεντρικό σημείο των Κυκλάδων και αποτελεί ένα νησί με μεγάλη ιστορία. Είναι το πολυπληθέστερο νησί του συμπλέγματος των Κυκλάδων και η πρωτεύουσα Ερμούπολη είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του νομού Κυκλάδων. Πρόκειται για ένα νησί με ξεχωριστό δικό του χρώμα που δεν μπορεί να ενταχθεί στα τυπικά Κυκλαδονήσια.

Ίχνη ανθρώπινης παρουσίας στη Σύρο κατά την προϊστορική εποχή έχουν εντοπιστεί στη Χαλανδριανή και στο γειτονικό ύψωμα, το Καστρί, στη ΒΑ πλευρά του νησιού, και χρονολογούνται, αντίστοιχα, στα 2700-2300 και 2300-2200 π.Χ. Ο πρωτοκυκλαδικός οχυρωμένος οικισμός στο Καστρί είναι από τους καλύτερα διατηρημένους, στον οποίο ο αρχαιολόγος Χρήστος Τσούντας έφερε πρώτος στο φως, το 1898, υπολείμματα οχύρωσης, οικιών και πολλών αντικειμένων, ενώ ορισμένα ευρήματα πείθουν για την ύπαρξη εργαστηρίων μεταλλοτεχνίας και μαρτυρούν για τις σχέσεις της Σύρου με τα παράλια της Μικρασίας την εποχή εκείνη.

Η πρώτη ιστορική αναφορά γίνεται από τον Όμηρο που την αναφέρει ως «Συρίη» και την αποκαλούσε από τότε ως «δίπολις», δηλαδή είχε δύο πόλεις: την Ποσειδωνία και τη Φοινική. Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν Φοίνικες, εξ ου και το όνομα Σύρος που προέρχεται από την «Ουσύρα» (:ευτυχής) ή το «Συρ» (:βράχος).

Στη διάρκεια της δεύτερης π.Χ. χιλιετίας το νησί φαίνεται ότι πέρασε διαδοχικά υπό τον έλεγχο των Φοινίκων, της μινωικής Κρήτης, των Μυκηνών και τέλος, στις αρχές της πρώτης π.Χ. χιλιετίας, των Ιώνων. 

Η αρχαία Ερμούπολη χτίστηκε από τους Ίωνες, και αργότερα κατοικήθηκε από Πέρσες κατακτητές, Ρωμαίους, Φράγκους και Τούρκους, οι οποίοι άφησαν ο καθένας το δικό του πολιτιστικό στίγμα. Εκείνοι όμως που σφράγισαν με την παρουσία τους το νησί δεν ήταν άλλοι από τους Ενετούς, που έκαναν τη Σύρο ένα σπουδαίο εμπορικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου. Η μανία όμως των πειρατών, με τον καιρό ανάγκασε τους κατοίκους να μεταφέρουν την πρωτεύουσα στο λόφο, εκεί που σήμερα δεσπόζει ο μεσαιωνικός οικισμός της Άνω Σύρου, με την εκκλησία του Αγ. Γεωργίου (Σαν Τζόρτζιο).

Όταν το νησί περιήλθε στην κυριαρχία των Γάλλων, στη Σύρο εγκαταστάθηκαν Καπουτσίνοι μοναχοί (1635) οι οποίοι ίδρυσαν μια μικρή μονή που λειτουργεί μέχρι και σήμερα, και αργότερα Ιησουίτες (1744).

Με το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης ο πληθυσμός του νησιού ήταν περίπου 4.000 κάτοικοι και εντοπιζόταν κυρίως στον οικισμό της Άνω Σύρου. Η καταστροφή όμως της Χίου το 1822, αλλά και οι διώξεις των Ελλήνων στη Σάμο, τη Σμύρνη, τις Κυδωνίες, τη Ρόδο, τα Ψαρά και την Κάσο προκάλεσαν ένα μαζικό προσφυγικό κύμα στη Σύρο. Οι πρόσφυγες βρήκαν στη Σύρο σχετική ασφάλεια λόγω των προνομίων που είχε παραχωρήσει η Πύλη στο νησί αλλά και φυσικά χαρίσματα, όπως το μεγάλο, ασφαλές από τους ανέμους λιμάνι. Πολύ γρήγορα δημιουργήθηκε στους πρόποδες της Άνω Σύρου ένα αστικό θαύμα: Μια πόλη γεμάτη ζωή και πλούσια κτίρια υψώθηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, εκεί που νωρίτερα υπήρχε άγονο έδαφος και μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού χαμόσπιτα και αποθήκες.

Ήδη το 1828 οι κάτοικοι της Ερμούπολης ανέρχονταν σε 14.000 συνθέτοντας το μεγαλύτερο αστικό κέντρο στην Ελλάδα ενώ πολύ γρήγορα η Ερμούπολη έγινε το μεγαλύτερο βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο της ελεύθερης Ελλάδας, φτάνοντας το 1850 τους 20,000 κατοίκους και το 1889 τους 22,000. Παράλληλα οι Ερμουπολίτες, εύποροι και καλλιεργημένοι φρόντισαν να δώσουν στην πόλη τους μια πνευματική ακτινοβολία πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της εποχής. Το ιστορικό 1ο Γυμνάσιο Ερμούπολης με πρώτο γυμνασιάρχη το Νεόφυτο Βάμβα κτίστηκε χάρη στις εισφορές των πλουσιότερων αστών και εγκαινιάστηκε το 1833, στο οποίο αργότερα θα φοιτήσουν σημαντικές προσωπικότητες, όπως ο Ελ. Βενιζέλος και ο Π. Πρωτοπαπαδάκης, ενώ το θέατρο Απόλλων λειτούργησε το 1864 φιλοξενώντας δεκάδες παραστάσεις ελληνικών και ξένων θιάσων κάθε χρόνο. Η πόλη γνώρισε επίσης μεγάλη εμπορική και πολιτιστική ανάπτυξη ως τις αρχές του 20ου αιώνα και αποτελούσε το μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας πριν από αυτό του Πειραιά.

Σήμερα η Σύρος εμφανίζεται ιδιαίτερα αναπτυγμένη οικονομικά, ανάπτυξη που στηρίζεται σε πολλές διαφορετικές πηγές: Καθοριστικά συμβάλλουν ο τουρισμός, η λειτουργία των Ναυπηγείων, η υψηλή πλέον αγροτική παραγωγή, η παρουσία πολλών δημόσιων υπηρεσιών καθώς και η λειτουργία του τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Η αίγλη του παρελθόντος αντανακλάται μέχρι και σήμερα στα σπουδαία αρχιτεκτονικά μνημεία των περασμένων αιώνων, αλλά και στις πλούσιες και καθιερωμένες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις «Ερμουπόλεια» που διοργανώνονται κάθε χρόνο στη διάρκεια του καλοκαιριού.

 

 

Πηγή: Δήμος Ερμούπολης, wikipedia